Kıbrıs’a Öğrenci Olarak İlk Kez Gelmek: İlk Gün Ne Yapılır?
Kıbrıs’a öğrenci olarak gelmek kulağa çok heyecanlı geliyor değil mi?
Valizini alıyorsun, yeni bir hayat başlıyor. Yeni arkadaşlar, yeni üniversite, yeni şehir… Ama işin gerçeği şu: havaalanından çıktığın anda o heyecanın yanına küçük bir panik de ekleniyor 😄
“Şimdi ben nereye gideceğim?”
“Lefkoşa’ya nasıl ulaşacağım?”
“Üniversitenin yolu neresi?”
“Ya yanlış yere gidersem?”
Benim Kıbrıs’a öğrenci olarak gelişim de tam olarak böyle başladı.
Üstelik bu adaya ilk gelişim değildi. Daha önce Kıbrıs’a gelmiştim, bu yüzden içimden “Ben çok yabancılık çekmem herhalde” diye düşünüyordum.
Ama çok yanılmışım.
Çünkü Kıbrıs’a gezmeye gelmek başka, öğrenci olarak valizlerle yerleşmeye çalışmak bambaşka bir şeymiş. Havaalanında benim gibi aynı üniversiteye başlayacak bir arkadaşla tamamen şans eseri tanıştım. Sonra öğrendik ki aynı bölümde okuyacakmışız.
Uçağa binmeden önce beraberdik, uçakta da yan yana oturduk. İkimiz de heyecanlıydık. Aynı dili konuşuyorduk ama yine de insanın içinde garip bir his oluyor. Çünkü Kıbrıs ayrı bir ülke, ayrı bir düzen, ayrı bir alışma süreci.
O an bilmiyorduk tabii ama bu tesadüf sadece uçakla sınırlı kalmayacaktı. Kampüse vardığımızda öğrendik ki sadece aynı üniversiteye ve aynı bölüme başlamıyormuşuz…
Aynı yurtta kalıyormuşuz. Hatta aynı odada 😄
Gerçekten “Bu kadarı da tesadüf mü?” dediğim anlardan biriydi. Kıbrıs bazen insanı böyle garip ama güzel tesadüflerle karşılıyor. Ama açık söyleyeyim, o an hissettiğim şey kesinlikle rahatlama değildi. Daha çok “Tamam geldim ama şimdi ne olacak?” duygusuydu.
Çünkü ilk gün bana şunu öğretti:
Yurda yerleşmek sadece bavulu bırakmak değil.
Önce kampüsü anlaman gerekiyor.
Market nerede?
Otobüsler nereden kalkıyor?
Merkeze nasıl gidiliyor?
Akşam geç kalırsan nasıl dönülüyor?
En yakın durak hangisi?
Bunlar ilk gün küçük detay gibi geliyor ama birkaç gün sonra hayatın tam ortasına oturuyor. Kıbrıs’a öğrenci olarak gelmek sadece üniversiteye başlamak değil. Aynı zamanda yeni bir düzene, yeni bir hayata ve bazen de tamamen bilinmeyen bir sisteme alışmak demek.
Ama güzel tarafı şu: herkes bir gün o ilk günü yaşıyor.
Panik normal.
Karışıklık normal.
“Ben ne yapıyorum şu an?” hissi de çok normal 😄
Bir de şu var: ilk gün sadece odana kapanma.
Bir tur at. Durakları öğren. Kampüsün ritmini çöz.
En azından nerede kaybolacağını bil 😄
Çünkü Kıbrıs bazen sana haritayla değil, yaşayarak kendini anlatıyor. İlk hafta biraz karışık olabilir ama sonra her şey yerine oturuyor. Ve bir gün sen de yeni gelen birine “Ben ilk geldiğimde var ya…” diye anlatmaya başlıyorsun 😄
Önemli olan ilk adımı atmak.
Ve bazen sadece doğru soruyu sormak.
Kafanda “Ben şimdi ne yapacağım?” varsa, önce sakin ol…
Sonra da Sor Gardaş. ✨